care
Πολλά φάρμακα, μία ημέρα
Η πολυφαρμακία δεν είναι ηθικό πρόβλημα του ηλικιωμένου. Είναι πρόβλημα συντονισμού. Το φαρμακείο το βλέπει στο κουτί, όχι μόνο στην ηλεκτρονική συνταγή.
Στο φαρμακείο φαίνεται τι έμεινε από τον προηγούμενο μήνα, τι αγοράστηκε δύο φορές, τι δεν ανοίχτηκε ποτέ. Αυτή η πληροφορία αξίζει όσο μια εργαστηριακή τιμή — αν επιστρέψει στον ιατρό με ακρίβεια, όχι ως κουτσομπολιό.
Εργαλεία απλά: ευθυγράμμιση ωρών λήψης, έλεγχος για διπλά αντιυπερτασικά ή ΜΣΑΦ, ερώτηση για συμπληρώματα και φυτικά (συχνά τα «αθώα»), διευκρίνιση τι είναι χρόνιο και τι είναι για δέκα ημέρες. Η συσκευή αυτοπαρακολούθησης ανήκει στην ίδια συζήτηση.
Η φαρμακευτική φροντίδα εδώ είναι μετριοπαθής: λιγότερη σύγχυση, λιγότερα λάθη, καλύτερη επικοινωνία με τον συνταγογράφο. Δεν είναι νέο επάγγελμα. Είναι το παλιό, ασκούμενο καλά.
Στους ορόφους, γενικός ιατρός, καρδιολόγος, ενδοκρινολόγος, ψυχίατρος μπορεί να βλέπουν τον ίδιο άνθρωπο σε διαφορετικές επισκέψεις. Το κτίριο δεν ενοποιεί τους φακέλους τους. Μπορεί όμως να μειώσει την απόσταση ανάμεσα σε μια παρατήρηση στο ισόγειο και σε μια απόφαση στον όροφο — αν ο ασθενής το θέλει και το πει.
Αν η αγωγή σας «δεν χωράει στο πρωί», πείτε το στο φαρμακείο. Μια αναδιάταξη ωρών είναι συχνά πιο χρήσιμη από ένα ακόμα σκεύασμα.